Komentarze do: Jak dzielić czas pomiędzy obowiązkami mamy i zawodowymi

Autor: Emilia

Emilia — Fri, 26 Feb 2010 08:21:15 +0000

Ech, ja juz mam dwójkę, wszystko to oczywiście się sprawdza i w zasadzie mogę tylko potwierdzić.
Dorzucę 2 kwestie – mnie się sporo zawaliło gdy starszy syn zachorował i znalazł się w szpitalu. Tu niestety żadna organizacja nie pomaga – dla mnie stan psychiczny jest bardzo ważny. Potem rehabilitacja etc etc.
Druga kwestia – może z powodu wieku – ciężko znoszę siedzenie po nocy i po mniej więcej roku takiej pracy jedyne na co mam ochotę wieczorem to siedzieć w bezruchu. Tym bardziej stawiam na efektywność, pomoc rodziny i robienie TYLKO rzeczy opłacalnych (tego się uczę od moich kolegów…)
Pamiętam tez, by mieć swój osobisty margines …
pozdrawiam i powodzenia życzę
EM

Autor: Aleksandra

Aleksandra — Tue, 09 Feb 2010 15:51:58 +0000

Dziękuję bardzo za ten artykuł. Prowadzę firmę, a lada dzień urodzi się moje pierwsze dziecko. Miałam wszystko zorganizowane, podobnie jak wyżej w opisie. Jednak wszyscy mi mówili, że wierzę w duchy, że na pewno mi nie wyjdzie, że nie wiem co znaczy mieć dziecko. na szczęście miałam i mam wsparcie męża. Teraz dodatkowo podniosłam się na duchu i upewniłam, że może mi wyjść czytając ten artykuł. Także trzymajcie kciuki, mam nadzieję, że mój synek będzie także zasypiał o stałych godzinach i szybko nauczy się przesypiać noce.

Autor: Aleksandra

Aleksandra — Mon, 08 Feb 2010 18:57:45 +0000

Hmmm… ja akurat pisałam pracę dyplomową i uczyłam się do egzaminów na studiach, gdy moja czteroletnia teraz córcia była maleńka i… stawiałam ją pod drzewem w ogrodzie na drzemkę (chwała Bogu 2-3 godziny) i rzucałam się na komputer mając już z góry ustalone zadanie na daną chwilę (i przez okno podgląd sytuacji w wózku pod drzewem). Dziś już chodzi do przedszkola i pracuję gdy jej nie ma w domku, ale zdarza mi się dalej siedzieć w nocy, gdy ona już sobie smacznie śpi w łóżeczku – to też pora gdy mój mózg działa najefektywniej, więc to wykorzystuję.
Ale masz rację Małgorzato; podział na małe zadania-kroczki, za które “łapiemy” się od razu, nie tracąc czasu na myślenie co by tu… z tym, że ja nie notuję planu zbyt skrupulatnie. Wypisuję sobie zadania jako całości w kalendarzu i konsekwentnie małymi częściami je realizuję, mając na uwadze części już zrealizowane i to co zostało do dokończenia, bo na przykład o 3 nad ranem “padłam” już nad papierami

Problem natomiast mam na skupieniu się na zadaniach zawodowych, gdy w domu bałagan, pranie czeka w kolejce do pralki, albo do powieszenia, naczynia w kuchni tłoczą się do zmywania i z psem chętnie by się na spacer bryknęło, bo słonko świeci…(a na razie pracuję w domu, bo wynajęcie biuro – które też trzeba by sprzątać, hehe- to koszty….) “Walka” z pedantyzmem gospodyni domowej wymaga ode mnie ogromnej siły woli (a niestety mój mąż nie za bardzo sobie z tym radzi i ja dosłownie “chora” bywam bo na dywanie dwa psie kłaczki leżą)