Komentarze do: A Ty co maskujesz zwlekając?

Autor: Luiza

Luiza — Tue, 16 Mar 2010 11:19:38 +0000

W moim przypadku zwlekam, bo wybieram krótkie przyjemności. Sa one malo trwałe w perspektywie naszego życia. Ale, jak wiele daja frajdy w konfrontacji z dana sprawą do załatwienia. Tylko nie ma z niej takiej satysfakcji i radości, jak po załatwieniu jakiejś sprawy. I tu dochodzi rozsądek, który dokonuje wyboru. Pewnie, że nie warto zwlekać, odkładać. Ale, gdy są jakieś blokady i problemy ze soba to nalepiej sie leniuchuje. Czyli najlepiej zlikwidować te przyczyny i nie bedziemy wiedziec, co to zwlekanie, prawda Małgosiu?:) Dziekuję Ci za artykuł!

Autor: Magda

Magda — Tue, 02 Mar 2010 18:34:39 +0000

Szczerze mówiąc ja bardzo często zwlekam z tym co powinnam zrobić. Najczęściej boję się, że wynik tego co robię będzie na niskim poziomie. Że każda inna osoba mogłaby to zrobić tak samo, albo o wiele lepiej niż ja.
Ciężko jest walczyć z tym strachem. Chociaż wiem, że niejednokrotnie na dużo więcej mnie stać, boję się, że jak spróbuję to poniosę porażkę.
W niektórych sytuacjach zwalczam lęk. Niestety czasami on jest silniejszy ode mnie…

Autor: Dorota

Dorota — Wed, 24 Feb 2010 15:53:20 +0000

Wszystko to prawda, co piszecie. Kiedyś zwlekałam z wieloma rzeczami, dokłądając ważne dla mnie sprawy na pożniej. Zaganiana, zapracowana, wykonując rzeczy ważne dla innych
Odkładałam prawdziwe życie, moje życie, na poźniej. Aż zdarzyło się coś, co pomogło mi przewartościować wszystko i poustawiać właściwie priorytety.
Coś co uświadmiło mi,że muszę żyć tu i teraz, bo tego poźniej – może nie być.

Autor: Dorota

Dorota — Wed, 17 Feb 2010 10:56:31 +0000

Nie uwierzycie ale ja zwlekalam nawet z przeczytaniem tego artykulu tydzień :/ bojac sie ze dowiem sie dlaczego zwklekam.. i nie bede mogla juz zwlekać i bede sie musiała wziać do roboty.. nie jestem leniwa.. wrecz az za bardzo ambitna.. ale ciagle cos mnie blokuje od robienia tego co chce, swiadomośc ze sie nie uda (w tym przypadku odkładanie juz 4rok założenia własnej działalnosci), ciagle mam nowy pomysl ale nic z tym nie robie poza planami… i co tu zrobic zeby przestać sie bać? niestety w swoim najblizszym otoczeniu mam same pesymistycznie nastawione osoby, ktore każdy moj zapał gaszą w zarodku – tak mnie to wnerwia..nie mam przeciez możliwości odseparowania sie od mieszkanow domu, ktora jest moja rodzina..

Autor: Agata RV

Agata RV — Wed, 10 Feb 2010 14:45:18 +0000

Dziękuję za artykuł. Zastanawiam się tylko co nam daj fakt znajomości przyczyn zwlekania. Wiem dlaczego opóźniam wykonanie jakiejś czynności i co po tym…
Czasami nie jest ważne dlaczego, lecz jak. Jak wyjść z tej sytuacji.
W jakich sytuacjach zwlekam?
Na jak długo potrafię odłożyć jakąś czynność?
Jakie emocje towarzyszą mojemu zwlekaniu.
Pozdrawiam

Autor: Angelika

Angelika — Tue, 09 Feb 2010 18:05:28 +0000

Wspaniały artykuł, który był mi bardzo potrzebny by lepiej zrozumieć siebie. Rzeczywiście bardzo rzadko problemem powodującym zwlekanie jest lenistwo. Często kieruje nami strach, dążymy do perfekcji, choć nie zawsze wszytsko można robić idealnie. Pewien coach podpowiedział mi, że w sytuacjach, kiedy kieruje nami strach można użyć pewnej metody tzw. metody większego strachu. Można sobie zadać pytanie- czego boimy się bardziej. Czy podjęcia pewnych działań czy tego, że nie będziemy mieć w życiu sukcesu? Dziękuję raz jeszcze Małgosiu za artykuł.

Autor: Ania

Ania — Tue, 09 Feb 2010 14:31:07 +0000

Bardzo dobry temat! Najgorsze jest jednak to, iż wiedząc dlaczego zwlekam nadal spowalnia mnie strach i obawa przed porażką, czy niedoskonałością. Myślę, że jest to proces, który musi zajść w nas samych. Jeśli mogę coś od siebie dodać , to polecam gorąco książkę Zasady Canfielda. Bardzo mi pomaga jest w niej zawarta instrukcja , jak dojść tam ,gdzie chcesz być, jak przezwyciężyć to co nas spowalnia. Polecam

Autor: Ania

Ania — Tue, 09 Feb 2010 11:39:22 +0000

Ładna systematyka problemu. Ciekawe jak to się ma do prokrastynacji i co na to wszystko poradzić …

Autor: Marylka

Marylka — Mon, 08 Feb 2010 22:46:31 +0000

Nareszcie!Dzięki za ten temat. Jeszcze jednoznacznie nie wiem gdzie szukać przyczyny mojego zwlekania ale jest to dla mnie bardzo trudne. Ja chyba zwlakam bo się boję…i co dziwne z czasem zamiast lepiej jest gorzej. Potrafie się zatrzymać choć do sukcesu brakowało mi postawić kropke na i..Wiem, że mogę wiele a tu stop…Pierwszy raz widzę, że to nie tylko mój problem i z czego to moze wynikać…nawet zaczynałam sadzić, że to lenistwo ale ja lubie działać.. tylko ta nie moc.. i koło się zamyka.Pomyśle zatem co dalej. Dzieki jeszcze raz i powodzenia!

Autor: Katarzyna

Katarzyna — Mon, 08 Feb 2010 22:36:32 +0000

Niestety ten problem występuje równiez u mnie. Zwlekam z podejmowaniem trudnych decyzji czy z załatwianiem stresujących spraw nieraz do ostatniej chwili… Jednak ten lęk przed niepowodzeniem jest silniejszy ode mnie.
Chciałabym to bardzo zmienić, ale coś czuję że to nie będzie takie łatwe..
Małgosiu, świetny artykuł!!

Autor: Elżbieta

Elżbieta — Mon, 08 Feb 2010 21:06:57 +0000

Bardzo trafne obserwacje. Najgorszy jest paniczny strach, że się nie uda, że zrobię błąd, że okaże się, że nie jestem tak dobra, jakbym chciała… Na poziomie umysłu brzmi to irracjonalnie, na poziomie emocji już niestety realnie. Sukces oczywiście w końcu przychodzi, choć z dużym wysiłkiem. Pozdrawiam serdecznie

Autor: Roma

Roma — Mon, 08 Feb 2010 21:02:44 +0000

Ciekawy artykuł. Otworzył mi oczy na temat mojego odwlekania. Pytanie jak to przezwyciężyć… Do głowy przychodzi mi postanowienie zamiast “muszę to zrobić”, będę mówić “chcę to zrobić” brzmi dużo lepiej:)

Autor: Agata

Agata — Mon, 08 Feb 2010 20:09:30 +0000

Cóż, wszystko się zgadza. Tak naprawdę to bardzo smutne. Ciągle to poczucie własnej wartości- bez niego nie ma nas. Brak akceptacji ze strony osoby, na której najbardziej mi zależy, doprowadza do fanatycznego traktowania każdego zadania. Sukces…nawet jakby przyszedł, to jestem pewna, że bym go nie zauważyła, zwlekając ile się da.
Pozdrawiam!

Autor: Karolina

Karolina — Mon, 08 Feb 2010 19:58:46 +0000

W moim przypadku zwlekaniem wyrażam niechęć. Nauczyłam się (chyba nareszcie) żyć ze świadomością, że nie jestem idealna i mam prawo do popełniania błędów. Ale niechęć do wykonywania zadań, które ktoś mi narzucił jest czymś z czym sobie zupełnie nie radzę. Przez cały dzień wynajduję sto innych rzeczy “nie cierpiących zwłoki” byle tylko się tym nie zajmować…
Pozdrawiam

Autor: Sylwia

Sylwia — Mon, 08 Feb 2010 19:38:13 +0000

a ja często czekam bo niby chcę i mam pomysł i energię, ale z drugiej strony te wyrzeczenia…i wtedy nagle jest mnóstwo wymówek – dzieci, mąż, obowiązki domowe i wszystko stanie na głowie i zburzy się porządek rzeczy. a jeszcze jak coś idzie nie tak to myśl “i po co się w to wpakowałam, przecież było dobrze”; na szczęście to przejściowe i kiedy sprawa wydaje się beznadziejna to gdzieś się odzywa ambicja – jak to, ja sobie nie dam rady? ufff…

Autor: Edyta

Edyta — Mon, 08 Feb 2010 19:19:19 +0000

Na pewno cząstkę siebie znajdę w tym tekście. Tylko, czy samoświadomość wystarczy ?:)

Autor: Kasia

Kasia — Mon, 08 Feb 2010 19:17:12 +0000

Dokładnie tak. Nic dodać, nic ując!. Czuje się jakby mnie przyłapano:)

Autor: Boasorte

Boasorte — Mon, 08 Feb 2010 18:56:51 +0000

Ciekawie, że Ktoś zajął się taką tematyką;) naprawdę temat dotyczy większości, ale jakby jest gdzieś w cieniu, niezauważalny…
Co ja maskuję zwlekając… właśnie jestem na etapie odkrywania.
Pozdrawiam również;)

Autor: Anna

Anna — Mon, 08 Feb 2010 17:30:14 +0000

Jeśli ja z czymś zwlekam,to zazwyczaj dlatego, że nie jestem pewna, czy mi wyjdzie idealnie. Aż w końcu zaciskam oczy i walę na oślep, byle jak najszybciej mieć to za sobą. Na sukces czekam.

Autor: emilia

emilia — Mon, 08 Feb 2010 16:27:32 +0000

ciekawa tematyka ,niespotykana:)
polecam stronę http://www.sukces-dla-ciebie.com/
pozdrawiam