Ale harmonogram… Cóż moje szczęście malutkie chodzi do przedszkola i 10 godzin dziennie pozostaje poza domkiem – to jest mój czas dla siebie: śniadanko i działania gospodarskie wokół domku – ok. 2 godzin, potem praca z przerwami na jedzenie, picie itp., a potem 1-2godziny gotowania dla rodzinki. Po obiedzie (chwałą Bogu mamy już 17.00) godzina z córką, potem kąpiel i spanie. 19-22 czas dla męża i relaks, a potem \albo spać, albo jeszcze pracuję, różnie bywa.

Ostatnio jednak coś się sypło i przestałam funkcjonować wedlug jakiegokolwiek harmonogramu Kryzys…

1. praca (zanim wstanie dziecko)- przez 1h
2. dziecko (karmienie, sprzątanie, zakupy, plac zabaw, gotowanie, karmienie, usypianie)- przez 5h
3. praca (w czasie południowej drzemki córki) – przez 3h
4. dziecko (karmienie, sprzątanie, zabawa) – przez 2-3h
5. praca lub relaks (po przyjściu z pracy zastępuje mnie mąż) – 0-2h
6. dziecko (pokąpielowe pieszczoty i usypianie) – 30min
7. praca (po uśpieniu dziecka i po wspólnym czasie z mężem) – 3h (czasami do północy, czasami dłużej..;)

a więc chcąc utrzymać taki system łączenia praca-dziecko, muszę mieć w ręku konkretne narzędzia, żeby nie zaniedbać żadnej z tych dwóch sfer. Utrzymanie dobrej energii, takiej która pobudza kreatywność i wzbogaca, a nie osłabia tj. klucz do sukcesu. Dziękuję Małgosiu za cenną wiedzę! PS. A wy jakie macie harmonogramy dnia?